Çakıroğlu İsmail Ağa Konağı, Doğu Karadeniz’de 18. ve 19. yüzyıllarda ortaya çıkan yerel eşraf ve ayan yapısının mimariye yansıyan örneklerinden biri olarak değerlendirilir. Bu tür konaklar, sadece konut değil; aynı zamanda yerel güç sahiplerinin otoritesini temsil eden yapılardı. Osmanlı merkezî otoritesinin taşrada yerel aktörlerle birlikte işlediği bu dönemde, İsmail Ağa gibi bölgesel figürler hem ekonomik hem de idari anlamda etkiliydi. Konağın inşası da bu güç yapısının bir göstergesi olarak ortaya çıkar. Yani yapı, sadece yaşamak için değil; bulunduğu bölgede söz sahibi olmanın mekânsal bir ifadesi olarak inşa edilmiştir. 📌 Kaynak: Ömer İskender Tuluk; ayrıca Doğu Karadeniz’de ayanlık sistemi ve taşra mimarisi üzerine akademik çalışmalar; Kültür ve Turizm Bakanlığı envanter kayıtları