Trabzon’u ziyaret eden tarihî gözlemciler, şehir halkının yabancıları eve davet etme, çay ikram etme ve uzun sohbetler kurma alışkanlığına dikkat çekmiştir. Özellikle kırsal alanlarda görülen bu yaklaşım, Trabzon’daki toplumsal yakınlığın güçlü göstergeleri arasında değerlendirilmiştir. Bu anlatılar, Trabzon’daki sözlü kültürün yalnızca konuşma biçiminden değil; sosyal davranışlardan da beslendiğini göstermektedir.