Trabzon’u ziyaret eden bazı tarihî gözlemciler, kadınların gündelik yaşam içerisinde sürekli üretim hâlinde bulunduğunu aktarmıştır. Ev düzeni, yiyecek hazırlığı ve kırsal üretim faaliyetlerinin büyük ölçüde kadın emeğine dayandığı belirtilmiştir. Bu anlatılar, Trabzon’daki toplumsal yaşamın emek merkezli aile düzeni üzerinden şekillendiğini göstermektedir.