Trabzon uzun yıllardır Türkiye’nin en fazla eğitimli göç veren şehirlerinden biri olarak tartışılır. Akademik araştırmalarda bunun temel nedeni olarak, şehirde üniversite mezunlarına uygun özel sektör ve yüksek gelirli iş alanlarının sınırlı kalması gösterilir. Karadeniz Teknik Üniversitesi çok sayıda mühendis, mimar, sağlık çalışanı ve akademisyen yetiştirse de; mezunların önemli bölümü İstanbul, Ankara ve yurt dışına yöneldi. Bu durum Trabzon’da “okuyan gider” anlayışının yerleşmesine yol açtı. Özellikle genç nüfusun kariyer için şehir dışına çıkması, Trabzon’un ekonomik yapısında yaş ortalamasının yükselmesine ve nitelikli iş gücünün sürekli dışarı akmasına neden oldu. Buna rağmen Trabzonlu eğitimli göçmenlerin şehirle bağını tamamen koparmadığı; aidiyet, hemşehrilik ve geri dönme düşüncesinin güçlü kaldığı da birçok sosyolojik çalışmada dikkat çeken noktalardan biri oldu.