Trabzon’da esnaf–müşteri ilişkisi, anonim bir alışverişten ziyade, karşılıklı tanınırlık ve süreklilik üzerine kurulur; müşteri çoğu zaman yalnızca alışveriş yapan biri değil, aynı zamanda sohbet edilen, görüş paylaşılan ve zamanla ilişki kurulan bir aktöre dönüşür. Bu yapı, ekonomik işlemi sosyal bir bağa dönüştürürken, güven ve sadakat gibi unsurları da ön plana çıkarır. Ancak bu yakınlık, aynı zamanda doğrudan ve filtresiz iletişimi de beraberinde getirir; esnafın açık sözlülüğü ve müşterinin buna verdiği karşılık, Trabzon’a özgü iletişim tarzının bir parçasıdır.