Trabzon’da köklü aileler, doğrudan siyasi güçten ziyade, sosyal ağlar ve yerel ilişkiler üzerinden dolaylı bir etki alanı oluşturmuştur; özellikle seçim dönemlerinde hemşehrilik bağları, aile itibarı ve geçmişten gelen tanınırlık, belirli adayların öne çıkmasına katkı sağlayabilir. Ancak bu etki, klasik anlamda bir “aile egemenliği” şeklinde değil, daha çok yerel saygınlık ve güven üzerinden işleyen bir yönlendirme biçimidir. Bu nedenle Trabzon’da köklü ailelerin siyasetteki rolü, görünür güçten çok, arka plandaki sosyal etki üzerinden değerlendirilmelidir.