Semercilik, Osmanlı döneminde Trabzon’da taşımacılık ve hayvancılıkla bağlantılı zanaat alanlarından biri olarak varlık göstermiştir. At, katır ve eşek kullanımının yaygın olduğu dönemlerde semer üretimi, şehir ekonomisinin ihtiyaç duyduğu mesleklerden biri hâline gelmiştir. Trabzon’un iç kesimlerle kurduğu ticaret bağlantıları nedeniyle semercilik faaliyetlerinin uzun süre önemini koruduğu değerlendirilmektedir. Motorlu ulaşımın yaygınlaşmasıyla birlikte meslek zamanla ekonomik önemini kaybetmiştir.