2001-02 sezonu, bir önceki yılın devamı gibiydi: iyi anlar, kötü seriler, kaçan fırsatlar. Kadro parçalıydı; bireysel performanslar öne çıkıyor, takım oyunu geri planda kalıyordu. Trabzonspor için en büyük eksik: sahada ortak bir akıl üretmekti. Bu sezon, “nasıl oynayacağını bilen takım” olmanın ne kadar kritik olduğunu hatırlattı.