Son yıllarda Türkiye’nin farklı bölgelerinde meydana gelen yıkıcı depremler, Trabzon’da da deprem riskinin yeniden değerlendirilmesine yol açmış; özellikle ulusal ölçekte yaşanan büyük afetler, şehirdeki risk algısını dolaylı biçimde artırmıştır. Afet çalışmalarında bu durum “uzaktan öğrenme” veya “dolaylı deneyim” etkisi olarak tanımlanır; bireyler doğrudan yaşamadıkları felaketler üzerinden kendi risklerini yeniden düşünmeye başlar. Bu süreç, Trabzon’da yapı güvenliği, zemin etüdü ve kentsel dönüşüm gibi konuların daha fazla gündeme gelmesine neden olmuş, deprem riskinin yalnızca jeolojik değil, aynı zamanda planlama ve yönetim meselesi olduğu yönündeki farkındalığı artırmıştır.