Trabzon’da yaşam maliyetinin “yüksek” olduğu algısı, özellikle konut fiyatları ve bazı hizmet kalemlerinde yaşanan artışlardan beslenir; ancak genel olarak büyük metropollerle karşılaştırıldığında şehirdeki yaşam maliyeti daha dengeli bir yapı gösterir. Bu algının oluşmasında, yerel gelir düzeyi ile bazı temel giderler arasındaki orantısızlık önemli rol oynar; yani mesele mutlak pahalılıktan çok, gelir–gider dengesi ile ilgilidir. Bu nedenle Trabzon’da hayat, mutlak anlamda pahalı değil, belirli kalemlerde hissedilen bir maliyet baskısı üretir.