Trabzon’da bireylerin şehirde kalma ya da şehir dışına gitme kararı, çoğu zaman kişisel tercihten çok fırsat yapısı tarafından belirlenir; eğitim ve kariyer imkânlarının büyük ölçüde dış merkezlerde yoğunlaşması, özellikle genç nüfus için gitmeyi rasyonel bir seçenek hâline getirir. Buna karşılık aile, aidiyet ve sosyal çevre bağları, kalmayı anlamlı kılan güçlü unsurlar üretir. Bu nedenle karar, “istemek”ten ziyade koşullar ile bağlar arasında kurulan denge üzerinden şekillenir.