Trabzon’un liman odaklı ekonomik yapısı, şehirde üretimden ziyade ticaret ve hizmet sektörlerinin gelişmesine zemin hazırlamıştır. Liman üzerinden yürütülen ticaret faaliyetleri, şehirde malın üretiminden çok dolaşımına dayalı bir ekonomik model oluşturmuştur. Bu model, üretim süreçlerine yatırım yapmaktan ziyade, mevcut ticaret ağlarından faydalanmayı daha avantajlı hâle getirmiştir. Bu durum, şehirde sanayi üretiminin gelişmesini sınırlayan dolaylı bir etki yaratmıştır. Üretim tesislerinin kurulması ve sürdürülmesi için gerekli olan altyapı yatırımları geri planda kalırken, ticaretle bağlantılı meslek grupları ve hizmet alanları ön plana çıkmıştır. Sonuç olarak Trabzon’da ekonomik yapı, üretimden ziyade ticaretin yön verdiği bir karakter kazanmıştır.