Trabzon’da tarihsel olarak güçlü olan ticaret kültürü, şehirde küçük ve orta ölçekli işletmelere dayalı bir ekonomik sınıfın oluşmasına zemin hazırlamıştır; esnaf, tüccar ve hizmet sektörü aktörlerinden oluşan bu yapı, şehir ekonomisinin omurgasını oluşturur. Bu sınıf, büyük sermaye gruplarından ziyade aile işletmeleri ve yerel ağlar üzerinden gelişmiş, ekonomik faaliyetler çoğu zaman hemşehrilik ilişkileri ve güven temelli bağlarla sürdürülmüştür. Bu durum, Trabzon’da ekonomik hayatın daha yatay ve parçalı bir yapı göstermesine neden olmuş; büyük ölçekli sanayi burjuvazisinin yerine, yaygın fakat küçük ölçekli bir ticaret sınıfı ortaya çıkmıştır.