Trabzon’da üretim faaliyetlerinin büyük ölçüde yerel ölçekte kalması, hem ekonomik hem de coğrafi koşulların birlikte şekillendirdiği bir sonuçtur. Şehirdeki üretim, çoğunlukla belirli bir pazar için değil, yakın çevrenin ihtiyaçlarını karşılamak üzere organize edilmiş; bu durum üretimin ölçeklenmesini sınırlamıştır. Yerel üretimin geniş pazarlara açılabilmesi için gerekli olan ulaşım altyapısı, dağıtım ağları ve finansal destek mekanizmaları yeterince gelişmemiştir. Buna ek olarak, ticaretin daha kârlı ve hızlı sonuç veren bir alan olarak öne çıkması, üretim faaliyetlerine yapılan yatırımları sınırlamıştır. Bu nedenle Trabzon’da üretim kültürü varlığını korusa da, bu kültür büyük ölçekli bir ekonomik dönüşüme yol açacak şekilde genişleyememiştir.