Trabzon’da yeni zengin sınıf, klasik ticaret esnafından farklı olarak, şehir dışı ekonomik ağlara entegre olmuş, inşaat, müteahhitlik, lojistik, dış ticaret ve büyük şehir bağlantılı iş kolları üzerinden sermaye biriktiren aktörler etrafında şekillenmiştir; özellikle 2000 sonrası dönemde Türkiye genelinde artan inşaat yatırımları ve kamu destekli projeler, Trabzon kökenli girişimcilerin farklı şehirlerde büyüyerek yeniden memlekete yatırım yapmalarına imkân tanımıştır. Bu süreç, yerel ekonominin dış kaynaklarla beslenmesine yol açarken, şehirde görünür bir sermaye yoğunlaşması da üretmiştir. Yeni zengin sınıf, yalnızca ekonomik güç üzerinden değil, sosyal görünürlük, yaşam tarzı ve şehir içindeki yatırım tercihleri üzerinden de kendisini ifade eder; bu durum, Trabzon’da geleneksel ticaret sınıfı ile yeni sermaye grupları arasında belirgin fakat keskin olmayan bir ayrışma yaratır.