Trabzon’da oy davranışı, bireyin kendisini ait hissettiği yerel çevreyle kurduğu bağ üzerinden şekillenir ve bu aidiyet çoğu zaman ideolojik tercihlerin önüne geçecek kadar güçlü bir belirleyici hâline gelir; özellikle ilçe, mahalle ve hatta köy kökeni, seçmenin siyasal yöneliminde referans noktası oluşturur. Bu durum, Karadeniz bölgesine ilişkin sosyolojik çalışmalarda sıkça vurgulanan “yakın çevre etkisi” ve güçlü topluluk bağlarıyla uyumludur; birey, yalnızca kendi politik değerlendirmesiyle değil, içinde bulunduğu sosyal ağın beklentileriyle birlikte hareket eder. Trabzon’da yerel aidiyetin bu denli etkili olmasının bir diğer nedeni, şehir dışına yoğun göç vermiş olmasına rağmen hemşehrilik ilişkilerinin güçlü biçimde korunmasıdır; bu ağlar, seçim dönemlerinde bilgi, yönlendirme ve kanaat üretiminde aktif rol oynar. Ayrıca seçmen, “şehri temsil eden” adaylara yönelik daha yüksek bir bağlılık geliştirme eğilimindedir; bu bağ, adayın yerel kökeni, bilinirliği ve geçmişte şehirle kurduğu ilişki üzerinden değerlendirilir. Bu nedenle Trabzon’da oy verme davranışı, yalnızca parti politikalarının değerlendirilmesiyle değil, adayın yerel kimliğiyle kurulan duygusal ve sosyal bağ üzerinden şekillenir. Sonuç olarak yerel aidiyet, Trabzon seçmeninin karar alma sürecinde hem bir filtre hem de yönlendirici bir mekanizma olarak çalışır; seçmen, kendisini temsil ettiğine inandığı yapıya yönelirken, bu temsil duygusu çoğu zaman ideolojik tutarlılığın önüne geçebilir.