Trabzon’un güçlü hemşehrilik bağları ve yerel ilişki ağları, dışarıdan gelenler için “kapalı” bir yapı izlenimi yaratabilir; ancak tarihsel olarak liman kenti olması, ticaret ve göç ağlarıyla sürekli etkileşim içinde bulunması, şehrin dış dünyayla kurduğu ilişkinin aslında oldukça açık olduğunu gösterir. Buradaki mesele kapalılık değil, yerel ağların güçlü olmasıdır; bu ağlara dahil olmak zaman alabilir, fakat şehir yapısal olarak dışa kapalı değildir.