Trabzon ekonomisinin en belirgin kırılganlıkları, üretim çeşitliliğinin sınırlı olması, dışa bağımlı gelir kaynaklarının ağırlığı ve demografik dönüşümün yarattığı iş gücü daralmasıdır; özellikle genç nüfusun şehir dışına yönelmesi, uzun vadede ekonomik dinamizmi zayıflatabilecek bir unsur olarak öne çıkar. Bununla birlikte ekonomik faaliyetlerin belirli sektörlerde yoğunlaşması, olası kriz durumlarında şehrin daha hızlı etkilenmesine yol açabilir. Bölgesel kalkınma literatüründe vurgulanan “tek yönlü ekonomik yapı” riski, Trabzon’da da gözlemlenir; çeşitlenmeyen ekonomi, şoklara karşı daha hassas hâle gelir. Bu nedenle şehir ekonomisi, görünürde dengeli olsa da, yapısal olarak dikkatli yönetilmesi gereken bir kırılganlık taşır.