Vazelon Manastırı’nın terk edilmesi tek bir olayla değil, uzun bir sürecin sonucunda gerçekleşti. Osmanlı döneminde varlığını sürdüren manastır, 20. yüzyılın başlarında bölgedeki siyasi ve demografik değişimlerle birlikte işlevini kaybetti. Özellikle 1923 Nüfus Mübadelesi sonrasında manastırda yaşayan Ortodoks topluluğun bölgeden ayrılması, yapının kullanımını tamamen sona erdirdi. Kullanımın bitmesiyle birlikte yapı bakımsız kaldı ve zamanla harap hâle geldi. Yani Vazelon’un terk edilmesi, ani bir yıkım değil; toplumun değişmesiyle birlikte anlamını kaybetmesi sürecidir. 📌 Kaynak: Heath Lowry; ayrıca mübadele dönemi ve Pontos bölgesi üzerine akademik çalışmalar