1929 yılında Trabzon’da etkili olan yoğun yağışlar sonucunda meydana gelen sel felaketi, erken Cumhuriyet döneminde bölgenin afetlere karşı kırılganlığını ortaya koyan ilk büyük olaylardan biri olarak kayda geçmiştir; özellikle dere yataklarına yakın yerleşim alanlarında ciddi hasar meydana gelmiş, ulaşım ve altyapı sistemleri büyük ölçüde etkilenmiştir. Dönemin sınırlı teknik imkânları ve afet yönetimi kapasitesi, müdahale sürecinin yavaş ilerlemesine neden olurken, bu olay Trabzon’da taşkın riskine karşı alınması gereken önlemlerin ilk kez daha sistematik biçimde tartışılmasına zemin hazırlamıştır.