Şehirde “herkes herkesi tanır” algısı birebir ilişkiyi değil, ağların yoğunluğunu ifade eder; insanlar doğrudan tanışık olmasa bile birkaç bağlantı üzerinden birbirine ulaşabilir. Bu durum, sosyal ilişkileri hızlandırırken, bireyin tamamen anonim kalmasını da zorlaştırır. Dolayısıyla Trabzon’da ilişki kurmanın anahtarı bireysel tanışıklık değil, ağa erişimdir.